Reizen in het land van melk en honing: een verhaal van ontmoetingen

Onlangs bezochten we met TUA-studenten en -docenten het land IsraŽl. Reizen in IsraŽl is naast het land doortrekken, plaatsen bezichtigen en de sfeer proeven ook een verhaal van ontmoetingen. Ontmoetingen met bijvoorbeeld orthodoxe joden, maar ook met Messiasbelijdende joden. Door deze ontmoetingen en uitwisselingen ging het land leven en kregen veel gebruiken betekenis voor ons. Ik wil graag inzoomen op een aantal ontmoetingen die we hadden op onze reis in het land dat vloeit van melk en honing.

Op vrijdagavond gingen we in groepen uiteen, verdeeld over twee synagogen en de Klaagmuur, om samen met de joden de sabbat te verwelkomen. Na de synagogedienst werden we uitgenodigd om samen met een joods gezin de sabbatsmaaltijd te gebruiken. Dit was een bijzondere ervaring, zeker omdat de verschillen met onze eigen maaltijden opvallen. De sabbatsmaaltijd staat vol van rituelen. Er wordt gezongen om de engelen te verwelkomen in huis, de kinderen krijgen de priesterlijke zegen opgelegd en de handen worden ritueel gewassen. De wijn wordt ingezegend, waarna ook het brood wordt gezegend. De maaltijd zelf is een feestmaal, waar ook echt de tijd voor genomen wordt. Opa en oma waren aanwezig en iedereen vertelde over zijn belevenissen van de afgelopen week. Daarnaast was er ruimte voor ons om vragen te stellen over de joodse gebruiken en was er ook interesse in onze studie en onze reis. Bij vertrek werden wij bedankt dat wij hen hielpen bij de invulling van het gebod om gasten te ontvangen, zoals Abraham gasten ontving.

De zaterdagmorgen daarna, de ochtend van de sabbat, werd de groep weer opgedeeld en verdeeld over verschillende Messiasbelijdende joodse gemeenschappen. Ik woonde een dienst bij in een kleine gemeente met veel Nederlandse immigranten. De dienst vond plaats in het Hebreeuws, de liederen werden gezongen in het Hebreeuws, maar gelukkig was er een Amerikaanse voorganger die een preek hield. Het was mooi dat in deze setting het Nieuwe Testament geopend en gepreekt kon worden en de naam van Jezus, Yeshua, veelvuldig genoemd en bezongen werd. Wat een contrast in dat opzicht met de vrijdagavond bij orthodoxe joden aan tafel, waar de naam van Jezus niet genoemd kon worden. Dit verschil was ook merkbaar in de ontmoetingen na de dienst met de leden van de gemeente. Mooi was het om te zien hoe Nederlands-joodse immigranten zich verbonden voelen met het land IsraŽl en daar de Messias belijden, en tegelijk hun joodse identiteit niet verloochenen.

Deze in het kort beschreven ontmoetingen maken de IsraŽlstudiereis voor mij onvergetelijk. Dit zijn ervaringen en uitwisselingen die dieper gaan dan de prachtige historische plekken die we bezocht hebben. Het land ging voor ons leven.

24 april 2017
Jan Quinten Oskam, bachelorstudent