Mans Raveling, oud-student

Daar zit je dan als kersvers predikant in een nieuw ingerichte studeerkamer, in een nieuw huis, in een nieuw dorp en in een nieuwe gemeente. Nu heb je daar natuurlijk 6 jaar naar toegeleefd, maar als dan het moment daar is, voelt het eerst nog wel wat onwerkelijk. Gelukkig heeft de studie theologie in Apeldoorn voldoende ondergrond gegeven om de gemeente te dienen met Gods Woord. Toch moet je je draai wat zien te vinden en de 6 jaren van theorie nu ineens in praktijk brengen. Dit is iets wat je alleen maar in afhankelijkheid van God de Vader kunt doen. Iets wat ons als studenten in Apeldoorn ook telkens weer voorgehouden is. Dat is ook de reden waarom ik met veel dankbaarheid aan de studie in Apeldoorn terugdenk. Het is niet alleen een studie waarin je kennis groeit, maar, belangrijker nog, een studie waarin je geloof verdiept wordt. Dit niet alleen door de colleges die er gegeven worden, maar ook door de contacten die er ontstaan met zowel de studenten als docenten, professoren en onderwijsondersteunend personeel. De terugblik op ‘Apeldoorn’ is een terugblik vol dankbaarheid en vreugde. Dankbaarheid voor alles wat ik mocht leren en de vriendschappen die zijn gesloten. Vreugde over alles wat we in de studententijd mochten beleven, zowel op de TUA, in ons studentenhuis als op de studentenvereniging PFSAR. Als ik het kort moet samenvatten dan zou ik zeggen dat de studie theologie aan de TUA voor mij meer is dan alleen een studie en dat het mij meer gebracht heeft dan alleen een diploma.